Soliño

Sendo este blog do señor Soliño, penso que merecese unha entrada que trate sobre el... (As malas críticas non mas teñas en conta...) O primeiro día que coñecín ao profesor de lingua galega/castellana, foi moi emotivo. Votoume da clase. Non lle gardo rencor, eu sei os seus problemas de "bipolariedade" asique agora xa non me amola. Moitas das súas clases son un despipote, unha que comeza a chorar sen ton nin son.... outra que comeza a berrar dunha esquina a outra, outrO que non mantén nunca os pes no chan, ( na palabra "outrO", esa (O) maiuscula esta para delatar o culpable...). Pero tamén penso que neste último mes a clase a cambiado moito, xa que antes NINGUÉN prestaba atención, e agora, empeza a haber xente aplicada ( Nere maís eu )... Non sóamente hai alumnAs aplicadas, o señor Soliño tamén está maís aplicado na materia, xa que aceptou todas as nosas propostas para evitar o suspenso. Sen duda a clase vai mellorando. Ana Corbillón Gunche