Conto "Alicaperú"

Había unha vez, xa fai moito tempo, unha neniña, chamada "Alicaperú", iba camiño a casa da súa avoa, para levarlle unha cesta que contiña unha poción máxica, que se a bebias faciache encoller. Tamén contiña un anaco de pan máxico, que se o comias faciache medrar moitiiiisimo. Naquela época as pocións máxicas empregabanse para resolver todo-los problemas cotidians, e para o que non era un problema, tamén se empregaban. A cesta que levaba Alicaperú era un agasaio de parte da nai da rapaza. A casa da avoa estaba bastante afastada da cidade, polo que Alicaperú tiña que percorren un longo camiño. Cando xa levaba un bó anaco camiñando, achegouse a un pozo para beber un pouco de auga, e asi repoñer forzas. Comezou a tirar da corda para subir o caldeiro con auga, cando un lobo a empurrou pozo abaixo. A caidda fixoselle eterna, aínda que en realidade só forón un par de segundos. Cando chegou o fondo do pozo, veuse rodeada de pedras, e dunha porta do tamaño dunha noz. Alicaperú comezou a berrar pedindo ausilio, pero ninguén lle escoitaba, asustada comezou a chorrar e a chorrar... Pero iso non sirve de nada. Cando se calmou un pouco, e xa podia pensar con maís claridade, lembrouse da pococión máxica que tiña gardada na cesta, e pensou que se a bebia fariase pequena e colleria pola porta. E iso fixo, bebeu a poción e fixose do tamaño dun garabanzo. Abriu a porta un pouco asustada polo que podia haber tras ela. Cando abriu a porta por completo, alzou a vista e atopouse cun mundo paralelo. Un lugar onde soamente había animais en libertad, onde a xente non sabía o significado da palabra querra, onde non había racismo, e onde non eran necesarias as pocións máxicas para resolver ningún tipo de problema. Alicaperú, decidiu chamar a ese lugar "o pais das marabillas" Iste conto é unha fusión do conto de "Caperucita roja" e "Alicia en el pais de las maravillas" Ana Corbillón Gunche